Şehrin her yerine aynı kahve zinciri açılması bir noktada teselli mi, umutsuzluk mu?

Kavaklıdere'den Bostancı'ya, aynı neon ışığı, aynı standart kanepe, aynı acı espresso kokusu... Bu şehir betonla birlikte kimliğini de kaybederken, en azından "bildiğim yer" hissi veren bu mekânlar bana garip bir güven mi veriyor, yoksa her köşe başını birbirine benzeterek şehrin altını üstüne getiren rantın da bir parçası mı oluyoruz, çok düşünüyorum.