Sahilde yürüyüş yaparken kulaklık takmak şehri reddetmek mi, yoksa hayatta kalma taktiği mi?

Biliyorum, herkes haklı; inşaat gürültüsü, egzoz homurtusu ve "abi sıkıysa yakala" diye bağıran motosikletliler arasında martı sesini duymak için illa kulaklığı açmak gerekmiyor ama bir yandan da o sesi kapatınca Kadıköy'ün o güzel kakofonisini de ıskalıyoruz, işte bu yüzden kulaklıkla yürümek bana hep biraz suçlulukla karışık bir kaçış gibi geliyor, ne dersiniz?