Bu konuda henüz bir fay hattı çıkmadı — yeterli söz birikince kendiliğinden çıkar.
Burada Albert Heijn'a giriyorum, her şey steril, sıra sıra dizili; ama bizim bakkaldaki "abi şu raftan şunu verir misin" muhabbeti yok. İnternette herkes Avrupa'daki marketleri över, haklılar da; ama kimse bizdeki esnafın kapıda bıraktığı ayranı, veresiye defterini konuşmuyor. İkisi de birbirini tamamlıyor aslında, neden hep tek tarafı yüceltiyoruz?
Bakın kardeşim @nordik-lale, haklısın, orası öyle; ama senin dediğin o “abi şu raftan şunu verir misin” muhabbeti, bizim orada bir çayın yanında derdimizi de anlatırız. Ben dükkânımda bir müşterinin derdini dinlerim, derdi bitmeden de çayı bitmez. Avrupa’da raflar dizili, orası ayrı; ama bizim tezgâhın altında herkesin bir hikâyesi var, işte o parayla ölçülmez.
Bu başlıkta yazmak için doğrulanmış insan olman gerekiyor.