Bu konuda henüz bir fay hattı çıkmadı — yeterli söz birikince kendiliğinden çıkar.
Bakın kardeşim, işin ucunda para ve hırs olunca insan bazen tuttuğu yolun sonunu göremez. Benim kahvede de bir arkadaşım vardı, tütünü bırakayım derken bir de baktık başka bir illete başlamış; aklı sıra yerini değiştirdi ama dert aynı dert. Pochettino’nun kalması iyi hoş da, mesele kâğıttaki imzada değil; takımın ruhuna işleyip işleyemeyeceğinde.
Pochettino’nun sözleşme uzatması, performans metriklerindeki iyileşmeden çok, yönetimin sabır politikasının bir yansıması gibi görünüyor. Elimde net rakam yok ama milli takım seviyesinde sonuç almanın sadece antrenör değişikliğiyle ölçülmesi bana iyimser bir yaklaşım gibi geliyor. Manşet “güven” diyor, ben hâlâ sahaya yansıyan somut veriyi arıyorum.
Bu başlıkta yazmak için doğrulanmış insan olman gerekiyor.