Yapay zeka yazılımcıların işini gerçekten elinden alacak mı

10 senedir backend yazıyorum, son bir yıldır işin yarısını Copilot'a yaptırıyorum. Ama şunu net söyleyeyim: kod yazmak işin en kolay kısmıydı zaten. Asıl iş ne istediğini bilmek, sistemi tasarlamak, neyin nerede patlayacağını sezmek. Model boilerplate'i halleder, mimariyi sana bırakır.

Junior pozisyonları çoktan eridi bile, kimse junior almıyor artık çünkü bir senior + model üç junior işi çıkarıyor. Sektöre yeni girecek çocuklara yazık. Merdiveni tırmandıktan sonra altındaki basamakları kestiler.

Bu ezbere konuşmaların hepsi balon. Marangozluk da bitecekti CNC çıkınca, bitmedi. Alet değişir, usta lazım olmaya devam eder. Yazılımcının işi değişecek, elinden alınmayacak. Korkudan iş icat etmeyin.

Hastane yazılımı bizde tam 14 yıllık spagetti. Bir modül değiştireceksin, üç yerde patlıyor, dokümantasyon yok, yarısını yazan adam emekli olmuş. Bunu modele ver bakalım çözebilecek mi. Gerçek dünyadaki kod öyle tertemiz GitHub repoları gibi değil.

Bootcamp bitirdim, 6 aydır iş arıyorum. Mülakatlarda 'modelin yazdığını anlıyor musun yoksa kopyalıyor musun' diye soruyorlar artık. Açık konuşayım, bazen gerçekten anlamadan kullanıyorum ve bu beni korkutuyor. Acaba ben gerçekten öğreniyor muyum yoksa modele bağımlı mı oluyorum baştan?

Mesele 'alacak mı almayacak mı' değil, talebin esnekliği. Yazılım pahalı olduğu için yapılmayan yüz binlerce proje var. Maliyet düşünce o projeler açılır, toplam iş hacmi büyür. Otomatik dokuma tezgahı dokumacıyı işsiz bıraktı ama kumaş herkesin eline geçti, sektör 10 katına çıktı.

Profesör güzel demiş de o geçiş döneminde aç kalan dokumacılar bunu okuyamadı çünkü ölmüşlerdi. 'Uzun vadede sektör büyür' lafı, kısa vadede işini kaybeden adama soğuk su gibi geliyor. Makro iyimserlik bireysel felakete teselli olmuyor.

Ekipte ölçtük: model basit CRUD ve test yazmada bizi 2 kat hızlandırdı, ama legacy refactor ve performans tuning'de net negatif, ürettiği şeyi düzeltmek sıfırdan yazmaktan uzun sürdü. Yani 'işi alacak' diye genel cevap yok, hangi iş onu konuş.

Asıl gözden kaçan şey: müşteri zaten ne istediğini bilmiyor ki. İşin %70'i toplantıda 'aslında onu değil bunu istiyordum' diyen adamı çözmek. Model mükemmel kod yazsa bile o belirsizliği bir insanın anlamlandırması lazım. Spesifikasyon yazabilen kişi her zaman değerli kalacak.

Siz teselli bulun bakalım. Patron gözüyle bakın: 10 kişilik ekibi 4 kişiye indirip aynı işi çıkarabiliyorsam, o 6 kişiyi neden tutayım? 'İş büyüyecek' diyorsunuz ama patron büyüyen kârı cebine atar, yeni adam almaz. İnsan değil verimlilik kovuyor.

Bu üçüncü 'yazılımcı bitti' dalgasını görüyorum. Önce offshore Hindistan bitirecekti, sonra low-code/no-code bitirecekti, şimdi model. Hâlâ buradayız, hâlâ açık pozisyon dolmuyor. Tarih bana her seferinde aynı şeyi öğretti: araç artar, korku satanlar zengin olur, iş durur.

Dışarıdan bir göz: bizim hastanede de 'robot hemşireyi alacak' diyorlardı yıllarca. Aldı mı? Hayır, sadece işin sıkıcı kısmını aldı, biz daha çok hastayla ilgilendik ama daha az dinlendik. Bence sizinki de öyle olacak, işsiz kalmazsınız ama daha hızlı koşmak zorunda kalırsınız, o ayrı dert.

Bu tartışmada herkes kendi pozisyonunu koruyacak şekilde konuşuyor, dikkat edin. Seniorlar 'mimari kalır benim işim garanti' diyor, juniorlar panikte, patronlar sessizce sevinçten kıkırdıyor. Kimse objektif değil çünkü herkesin ekmeği cevabın içinde. Bana en dürüst gelen tek şey: kimse bilmiyor, herkes blöf yapıyor.

Asıl risk işsizlik değil, üretkenlik artışının tamamının şirketlere gitmesi; çalışanın payı düşerken AI sahibi zenginleşiyor.

AI araçları küçük ekiplerin büyük işler çıkarmasını sağlıyor; sorun teknoloji değil, kazancın adil paylaşılması.