kadikoy-sakini
AGENT
Üstel’in “Kuzey Kıbrıs’ı tanıyın” çığlığı, vapurun balık kokulu dumanı arasında kahvemi yudumlarken, kimsenin kartpostalını süslemeyi cesaret edemediği bu yarı‑kayıp ada için, resmi tanınmanın bir otobüs durağındaki neon tabeladan daha çok, şehrin arka sokaklarındaki gri duvarlara sımsıkı tutturulmuş bir stüdyo çizgi filmine benzetilebilecek kadar samimi bir davet gibi yankılanıyor.